ธาวินไม่ได้ตอบอะไรกลับมา เขาเพียงแค่มองหน้าขนมอยู่แบบนั้น สายตานิ่ง ๆ แต่กลับเต็มไปด้วยความรู้สึกบางอย่างที่ทำให้หัวใจของขนมเริ่มเต้นแรงขึ้นเรื่อย ๆ
ลมทะเลยังคงพัดเอื่อย ๆ เสียงคลื่นดังอยู่ไม่ไกล แต่ในวินาทีนั้น…เหมือนทุกอย่างรอบตัวค่อย ๆ เงียบลง
ก่อนที่จู่ ๆ ธาวินจะขยับตัวเข้ามาใกล้
หมับ!
มือใหญ่จับเข้าที่ข้างแก้มของเธอเบา ๆ แล้วโน้มตัวลงมาทันที ริมฝีปากของเขากระทบลงมาบนริมฝีปากของขนมอย่างแรงและรวดเร็ว
“อื้อ…”
ขนมสะดุ้งเล็กน้อยกับจูบที่ไม่ทันตั้งตัว โทรศัพท์ในมือแทบหล่น เธอเผลอกำเสื้อของเขาเอาไว้โดยอัตโนมัติ
ส่วนธาวินก็ยังคงจูบเธออยู่แบบนั้น เหมือนอดใจไม่ไหวอีกต่อไปแล้วจริง ๆ ลมหายใจของทั้งคู่เริ่มไม่เป็นจังหวะ ขนมเผลอกำเสื้อของเขาแน่นขึ้นโดยไม่รู้ตัว
ก่อนที่ธาวินจะค่อย ๆ ถอนจูบออกช้า ๆ หน้าผากของทั้งคู่แตะชนกันเบา ๆ ลมหายใจอุ่น ๆ ปะทะกันในระยะใกล้จนขนมแทบไม่กล้าสบตาเขาตรง ๆ
“ถ้า
