“ไอ้เหี้ย!” อินดี้ดีดตัวลุกจากที่นอน คำอุทานของมันทำให้ฉันลืมตาตื่น ก่อนหน้านี้เข้ามาในห้องนอน มันตะล่อมจนฉันยอมมีอะไรด้วย จบไปหนึ่งยกฉันก็เผลอหลับ ก่อนจะหลับอินดี้ก็นอนอยู่ด้วยนะ ก็นอนอยู่ข้างกันดี ๆ จู่ ๆ เป็นบ้าอะไรขึ้นมา
“เป็นอะไรของมึง”
“คาดสายตากูแค่แป๊บเดียวมึงก็สร้างเรื่องมากมายเลยนะมิว”
“กูทำอะไรอีกวะ กูก็นอนอยู่ข้างมึงไม่ใช่เหรอ หลอนปะเนี่ย”
“มึงมีอะไรจะบอกกูอีกไหม”
“กูต้องบอกอะไรอีก นี่ผ่านมาไม่กี่ชั่วโมงเองนะอิน ทำไมหาเรื่องทะเลาะกันอีกแล้ว”
“เมื่อคืนก่อนกลับจากบ้านไอ้รบมึงทำอะไรไว้”
“กูเมา” อือ ฉันก็เมาไม่ใช่เหรอ ก่อนหน้านั้นเชื่อฟังคำพูดมันพยายามไม่กิน ปฏิเสธที่เพื่อนชวน แต่พอมันหนีไปรับผู้หญิงฉันโมโหก็เลยเมา
“แล้วอะไรอีก”
“ไม่น่ามีแล้วนะ ทำไมอีกอะ”
“ไม่มีเหี้ยไร แล้วไอ้เหี้ยรบหอมแก้มมึงได้ไงมิว มึงมีสติปะเนี่ย ให้มันหอมทำเหี้ยไร” อินดี้ตะคอกเสียงดังลั่นห้อง ชักสีหน
