“เมื่อสี่ปีก่อน ผมถูกไล่ยิง จนประสบอุบัติเหตุรถยนต์ ความจำเสื่อม” หยางตัดสินใจเล่าเหตุการณ์ที่ตนเองพบเจอให้หมอแพรววาฟังทั้งหมด เหตุการณ์ที่ทำให้เขาทอดทิ้งเธอและลูกไป
“หา” หมอแพรววาอุทานด้วยความตกใจ กับสิ่งที่หยางเปิดปากเล่าออกมาด้วยตนเอง โดยที่เธอไม่ได้รับรู้จากบุคคลอื่น
“ผมตื่นมาก็จำอะไรไม่ได้เลย รู้แค่ว่าตัวเองถูกอากงส่งมารักษาตัวที่จีนเท่านั้น” ณ ตอนนั้นเขากลับรู้สึกเดียวดาย เสมือนหัวใจพังทลายกับบางเรื่องโดยที่ตนเองก็คิดไม่ออก
จนเขานั้นกลายเป็นคนแข็งกระด้างและเย็นชา ไม่ชอบเข้าสังคม จนกระทั่ง! ได้กลับมาเจอเธออีกครั้ง ความรู้สึกแข็งกระด้างค่อย ๆ กลับมาดีขึ้น
“คุณคิดว่าฉันจะเชื่อเหรอ?” หมอแพรววาแทบไม่อยากจะเชื่อในสิ่งที่หยางเล่าออกมา ทุกอย่างล้วนเกินจริงไปหมด
“ผมพูดความจริง ช่วงนั้นผมกำลังจะเริ่มทำธุรกิจบางอย่าง ก็เลยถูกลอบทำร้าย” จากที่ฟังอากงเล่ามาคงเป็นเรื่องนี้ไม่ผิดเพี้ยน จนกระท
