ภายในห้องครัวของบ้านขนาดกลาง สมบัติชิ้นสุดท้ายที่บิดาและมารดาของหมอแพรววามอบให้ บ้านที่เต็มไปด้วยความทรงจำมากมาย อาจจะไม่ได้ใหญ่โตเหมือนบ้านคนอื่น แต่! ทุกพื้นที่กลับสัมผัสได้ถึงความอบอุ่นที่โอบล้อม
“คุณแม่ขา อร่อยมากเลยค่ะ” เสียงใสของพาขวัญดังขึ้น ระหว่างที่ช่วยคุณแม่ยังสาวเข้าครัวในช่วงเย็นของวันและชิมฝีมือ
“ปากหวานจริง” หมอแพววาที่กำลังปรุงอาหารหันไปเอ่ยแซวลูกสาวด้วยใบหน้าเปี่ยมไปด้วยรอยยิ้มหวาน
“อร่อยจริง ๆ ค่ะ เดี๋ยวพาขวัญช่วยจัดโต๊ะนะคะ” หนูน้อยพาขวัญตอบกลับอย่างเอาใจ แต่! ดูเหมือนครั้งนี้หนูน้อยพาขวัญจะเอาใจเป็นพิเศษ จนคุณแม่คนสวยต้องหรี่ตามองจับผิดลูกสาว
“ลูกสาวแม่เก่งจัง”
“เก่งเหมือนคุณแม่ค่ะ” รอยยิ้มกว้าง น้ำเสียงสดใส ดวงตาประกายทอดมองมารดาตนเอง เสมือนเธอเป็นต้นแบบและแรงบันดาลใจ
“พูดแบบนี้ พาขวัญไปทำอะไรผิดมารึเปล่าคะ” ยิ่งพูดดูเหมือนลูกสาวของเธอจะมีพิรุธ จนคุณแม่ยังสาวต้
