ตอนที่ 16
ตามไปถึงดอย
ทางลูกรังสีแดงฉานที่เต็มไปด้วยหลุมบ่อและฝุ่นตลบอบอวลตัดผ่านขุนเขาเขียวขจีของภาคเหนือ เป็นเส้นทางที่ยากลำบากเกินกว่ารถเก๋งทั่วไปจะย่างกรายเข้ามาได้ ที่นี่คือหมู่บ้านห่างไกลความเจริญที่สัญญาณโทรศัพท์กลายเป็นของฟุ่มเฟือย และไฟฟ้ายังเข้าไม่ถึงในบางครัวเรือน
กลางลานกว้างของสถานีอนามัยประจำหมู่บ้าน บรรดานิสิตคณะสัตวแพทยศาสตร์ในชุดกราวน์สีฟ้าอ่อนสวมทับเสื้อยืดค่ายกำลังขะมักเขม้นกับการฉีดวัคซีนและตรวจโรคให้กับสัตว์เลี้ยงของชาวบ้าน เสียงสุนัขเห่าหอนระคนกับเสียงไก่ขันและเสียงพูดคุยของชาวเขาเผ่าต่างๆ ทำให้บรรยากาศดูวุ่นวายทว่าเต็มไปด้วยชีวิตชีวา
กุมภา ปาดเหงื่อออกจากไรผมด้วยหลังมือ ใบหน้าหวานบัดนี้มอมแมมไปด้วยฝุ่นดินแต่ดวงตากลับเป็นประกายมุ่งมั่น เธอเพิ่งจัดการทำแผลให้สุนัขจรจัดตัวหนึ่งเสร็จสิ้น ขณะกำลังจะเอื้อมมือไปหยิบน้ำดื่มที่วางอยู่ไกลออกไป มือหนาของใครบางคนก็ยื่นขวดน้
