ตอนที่ 17
พี่คิดถึงหนู NC
เวลาเที่ยงตรง แสงแดดแผดเผาลงมากลางลานอนามัย แต่บรรยากาศที่โต๊ะม้านั่งหินอ่อนใต้ร่มต้นไม้ใหญ่กลับเย็นยะเยือกเสียจนน่าขนลุก อาจารย์และนิสิตหลายคนปลีกตัวไปทานข้าวกล่องที่กฤตย์นำมาแจก ทิ้งให้จุดศูนย์กลางของพายุอารมณ์รวมตัวกันอยู่ที่โต๊ะเดียว
กฤตย์นั่งไขว่ห้างด้วยท่าทางสง่าผ่าเผยในชุดเดินป่าราคาแพง ฝั่งตรงข้ามคือ หมอวิน ที่พยายามรักษามาดนิ่งขรึมแต่แววตากลับสั่นไหวอย่างเห็นได้ชัด ส่วน กุมภา นั่งอยู่ตรงกลางระหว่างชายหนุ่มทั้งสองคน เธอรู้สึกเหมือนเป็นลูกไก่ที่อยู่ท่ามกลางเสือสองตัวที่พร้อมจะขย้ำกันได้ทุกเมื่อ
“ข้าวกล่องนี่อร่อยดีนะกุมภา ทานเยอะๆ สิกะเพราเนื้อสับไม่ใส่ถั่วฝักยาวแบบที่เธอชอบไง”
กฤตย์เอ่ยขึ้นเสียงเรียบพลางใช้ช้อนกลางตักกับข้าววางลงบนจานของกุมภาอย่างถือดี เป็นการประกาศกลายๆ ว่าเขารู้จัก ‘นิสัยการกิน’ ของเธอดีกว่าใครเพื่อน หมอวินที่กำลังจะยื่นมือไปเปิดขว
