ตอนที่ 8 เธอเข้ามาหาพี่เองนะ

ตอนที่ 8 เธอเข้ามาหาพี่เองนะ "กรี๊ดดดดด!" เสียงร้องของกุมภาดังก้องสะท้อนไปตามผนังกระเบื้องห้องน้ำที่แคบสนิท ชายหนุ่มยืนอยู่หน้ากระจกในสภาพเปลือยเปล่า แสงไฟดาวน์ไลท์เหนือหัวสะท้อนหยดน้ำที่เกาะอยู่ตามมัดกล้ามเนื้อกำยำให้ดูเด่นชัดจนน่ากลัว ดวงตาคู่งามของเธอเบิกกว้างขึ้นทันที ภาพตรงหน้ามันชัดเจนเสียจนสมองของเธอประมวลผลไม่ทัน หัวใจเต้นแรงจนแทบหลุดจากอก ความร้อนผ่าวแล่นปราดจากลำคอขึ้นไปจนถึงใบหู กุมภากลืนน้ำลายลงคออย่างฝืด ๆ เธออยากจะหลับตาแต่ภาพอวัยวะทุกส่วนของความเป็นชายที่แสนดุดันนั้นกลับติดตาแจ่มชัด ก่อนจะหันหลังกลับในวินาทีนั้น ร่างเล็กสั่นเทาพยายามจะหาทางออกไปจากสถานการณ์ที่น่าไม่อายนี้ให้เร็วที่สุด กฤตย์เองก็ตกใจไม่ต่างกัน เขาไม่คิดว่ากุมภาจะพรวดพราดเข้ามาในห้องน้ำแขกแบบนี้ ร่างสูงรีบขยับไปคว้าผ้าขนหนูมาพันกายอย่างลุกลี้ลุกลน มือหนาที่เคยนิ่งสนิทกลับสั่นน้อย ๆ ขณะตวัดผ้าปกปิดสิ่งที่เพิ่งอวดสายตาหญิงสาวไปหยก ๆ “พะ…พี่มาอาบทำไมห้องนี้ แถมยังไม่ล็อกประตูอีก!” เธอโวยวายออกมาทั้งที่ยังยืนหันหลังให้ แผ่นหลังบางสะท้อนขึ้นลงตามจังหวะหายใจที่หอบกระชั้น เธอว่าด้วยเสียงติดขัด สับสนจนแทบจะเรียบเรียงคำพูดไม่ถูก “พอดีก๊อกน้ำในห้องน้ำข้างในเสีย... พี่กะจะซ่อมพรุ่งนี้ ปกติอยู่คนเดียวก็เลยไม่ได้ล็อกประตู ขอโทษทีนะ” กฤตย์พูดด้วยน้ำเสียงแฝงความรู้สึกผิด เขาจัดแจงปมผ้าขนหนูให้แน่นหนาพลางพ่นลมหายใจออกมาอย่างขัดใจตัวเอง เขามองท่าทีของกุมภาที่ทำเหมือนเพิ่งเห็นสิ่งประหลาดเข้า ท่าทางสั่นเหมือนลูกนกที่ถูกคุกคามของเธอ แล้วก็รู้สึกหน้าชาแปลก ๆ ทั้งที่มั่นใจมาตลอดว่ารูปร่างของตัวเองไม่ได้แย่อะไรเลย เขาเข้ายิมสม่ำเสมอ รักษารูปร่างให้ดูดีอยู่ตลอด แต่สายตาและปฏิกิริยาของเธอกลับทำเอาเขาอดรู้สึกเสียหน้าไม่ได้ และถึงแม้เจ้าสิ่งนั้นมันจะหดอยู่ในฝัก แต่ขนาดของเขามันก็ใหญ่กว่ามาตรฐานแถมรูปทรงก็ชวนมอง แต่เธอกลับทำเหมือนกับว่าเห็นไส้เดือนกิ้งกือเสียอย่างนั้น ท่าทางของเธอทำให้คนอีโก้สูงอย่างกฤตย์เริ่มจะควันออกหู “รู้ไหมว่าของพี่น่ะ ใหญ่กว่าขนาดของผู้ชายทั่วไปเยอะ ถ้าขนาดนี้เธอยังรู้สึกรังเกียจ พี่ว่าเธอน่าจะหาสามียากแล้วล่ะ กุมภา” น้ำเสียงทุ้มต่ำที่เอ่ยออกมาอย่างหน้าตายนั้นทำให้หญิงสาวหูผึ่งขึ้นมาทันที เธอแทบไม่เชื่อหูตัวเองว่าอดีตพี่เขยจะกล้าพ่นคำพูดลามกจิกกัดเธอในสถานการณ์แบบนี้ เธอรู้ดีว่าผู้ชายคนนี้นิสัยไม่ปกติ และเถื่อนดิบกว่าผู้ชายทั่วไป แต่ก็ไม่คิดว่าจะบ้าบิ่นถึงขั้นกล้าพูดเรื่องแบบนี้ออกมากับเธอโดยไม่สะทกสะท้าน ทั้งที่ตัวเองเพิ่งจะโชว์ล่อนจ้อนให้เธอเห็นแท้ๆ! ความโกรธบวกกับความเขินอายที่พุ่งถึงขีดสุดทำให้กุมภาลืมกฎสามเมตรที่ตัวเองตั้งไว้เสียสนิท ร่างเล็กถลาเข้าไปทุบที่อกแกร่งอย่างแรง เสียงดังปึกๆ ราวกับต้องการระบายความคับข้องใจทั้งหมดออกมา ที่เขากล้ามาดูถูกรสนิยมและความเป็นผู้หญิงของเธอ ทำไมเขาถึงเข้าใจทุกอย่างผิดไปได้ขนาดนี้ เธอไม่ได้รังเกียจเพราะมันดูไม่ดี แต่เธอตกใจเพราะมัน 'ดูดีเกินไป' จนทำตัวไม่ถูกต่างหาก! “พี่กฤตย์ พี่มันเฮงซวย! ทำไมถึงพูดจาแบบนี้กับเด็กสาวแสนน่ารักแบบฉันหา! พี่มันไม่เข้าใจหัวอกผู้หญิงสักนิด!” เธอด่าทอเขาปนเสียงสะอื้นด้วยความอัดอั้น สองมือน้อยๆ ระดมทุบลงบนแผงอกหนาที่ยังคงเปียกชื้นและเต็มไปด้วยกลิ่นสบู่หอมฟุ้ง ชายหนุ่มขมวดคิ้วทันทีเมื่อได้ยินคำพูดนั้น เขาปล่อยให้อีกฝ่ายทุบตีต่อไป เพราะแทบไม่รู้สึกเจ็บอะไรเลย สำหรับเขา แรงทุบของเธอมันเหมือนลูกแมวเขี่ยมากกว่า แต่ในใจก็ยังไม่เข้าใจว่ากุมภากำลังโกรธเรื่องอะไร ในเมื่อเขาแค่พูดความจริงออกมาเท่านั้น ในความคิดของกฤตย์ การที่เขามีดีมันควรจะเป็นเรื่องน่าภูมิใจไม่ใช่หรือไง? เมื่อทุบตีจนหนำใจและเริ่มหอบเหนื่อย หญิงสาวก็เงยหน้าขึ้นมองสบตาเขาด้วยดวงตาที่คลอไปด้วยหยดน้ำใสๆ ใบหน้าหวานแดงก่ำไปจนถึงลำคอเพราะอารมณ์ที่พลุ่งพล่าน และในจังหวะนั้นเอง ชายหนุ่มก็โน้มใบหน้าลงมาหาพลางพูดขึ้นว่า “ไหนบอกไม่ให้พี่เข้าใกล้เกินสามเมตรไง... นี่เธอเป็นฝ่ายเข้ามาหาพี่เองเลยนะ กุมภา” สายตาคมกริบเลื่อนลงมองหน้าอกของเธอที่บดเบียดอยู่กับอกเปลือยของเขาโดยมีเพียงผ้าขนหนูผืนเดียวคั่นกลาง กุมภาชะงักกึก เพิ่งรู้ตัวว่าตอนนี้เธอไม่ได้อยู่ห่างเขาเลยสักเซนติเมตรเดียว! ระยะห่างที่เธอโหยหามันหายไปพร้อมกับความโกรธ และสิ่งที่เข้ามาแทนที่คือความร้อนแรงจากร่างกายของชายหนุ่มที่เริ่มจะตอบสนองต่อการสัมผัสของเธออย่างช้าๆ ***