“อาไม่ชอบอะไรบัวรึเปล่าคะ” บุษราคัมตัดสินใจถามภีมตามตรง ขณะที่นอนเล่นในห้องพักด้านบน
“เปล่าหรอก ทำไมเตยถามแบบนี้”
“พักนี้เตยไม่เห็นอาคุยกับบัวสักเท่าไหร่ค่ะ บางทีก็ชักสีหน้าเวลาบัวมา”
ภีมหัวเราะ
“อาแค่ไม่ชอบบางเรื่องที่เพื่อนเตยเขาพูดน่ะ”
“เรื่องอะไรคะอา พูดเมื่อไหร่” เธอซักไซ้
“ตั้งแต่วันที่เตยบอกให้อาไปรับเขาที่มวกเหล็ก จำได้ไหม” ภีมถามเมื่อเห็นเธอพยักหน้าเขาจึงพูดต่อ
“เขาถามว่าช่วงนี้เตยมีคนมาหารึเปล่าอาเลยถามว่าหมายถึงใคร เขาบอกว่าเพื่อนชื่อดลแต่ก็พูดทำนองว่าเป็นคนที่เคยชอบพอกับเตยสมัยเรียน แต่เตยจะบอกตลอดว่าไม่ใช่แฟน” ภีมเล่าตามจริง
บุษราคัมฟังแล้วคิดตาม นิสัยนี้ของบุณฑริกไม่เปลี่ยนเลยจริงๆ ไม่ใช่ว่าเธอไม่รู้ว่าเพื่อนสนิทเป็นอย่างไร แต่ที่ผ่านมาคนที่เข้าหาเธอล้วนแล้วแต่เป็นคนที่เธอไม่ชอบ หากจะถูกสกัดดาวรุ่งออกไป เธอก็ไม่เดือดร้อนอะไรจึงเฉยมาตลอด
แต่คราวนี้มันไม่ใช่แล้ว ภี
