ไร่องุ่น

ต่อมาภีมพาหญิงสาวไปไร่องุ่นที่เขาใหญ่ ถึงจะอยู่ห่างกันไม่มาก ราวๆ ห้าสิบกิโลเมตรแต่ที่นั่นอากาศเย็นกว่าที่ดงพญาเย็นและบรรยากาศก็ดีกว่าเช่นกัน “เตยมีเวลาหยุดกี่วัน” “เทอมเล็กว่างไม่กี่วันหรอกค่ะอา เต็มที่ก็สักสิบวันเดี๋ยวต้องไปเตรียมการสอนแล้ว” “ช่วงเดือนเมษาเราจะมีงานเก็บองุ่น ปีนี้จัดเป็นปีแรกเรามาจัดงานแต่งกันที่นี่ดีไหมเตย ปิดเทอมใหญ่พอดี” “งานเก็บองุ่น องุ่นชุดนี้เหรอคะอา” เธอมองไปรอบแปลงองุ่น ลักษณะเป็นแถวตรงยาวมีเสาค้างเป็นเสาปูนขึงด้วยลวด องุ่นแต่ละช่อดูว่าอีกไม่นานจะพร้อมเก็บเกี่ยวแล้ว “เปล่า ชุดนี้เดือนหน้าก็ตัด ตัดแล้วพักต้นเตรียมจะให้ออกดอกช่วงต้นปีพอถึงเมษาก็พอดีตัดได้” ภีมบอกแผนงานคร่าวๆ “ดีจังเลยค่ะ แล้วอาเปิดที่นี่ให้คนเข้าชมไหมคะ” เธอถามต่อ “ยังจ้ะ จะเปิดตัวเมษาหน้านี่ล่ะพร้อมกับงานเก็บองุ่น เรามีโรงบ่มไวน์กับคาเฟ่ด้วย เดี๋ยวพรุ่งนี้อาจะพาเตยไปชิมไวน์ของเรา”