สองเดือนต่อมาบุษราคัมได้รับการยืนยันว่าเธอตั้งครรภ์ลูกแฝดจริง และตัวอ่อนทั้งสองมีแนวโน้มทางพัฒนาการเป็นไปในทางที่ดี
ช่วงนี้เธอแพ้ท้องน้อยลงจนทำอะไรได้เป็นปกติ สามารถไปทำงานได้เหมือนเดิม แต่ที่เพิ่มเติมคือความหิวและง่วงนอนที่มีมากขึ้น
“เสียดายจังเลยค่ะอา ปีนี้ไม่ได้ลงแข่งเก็บองุ่น” เธอพูดถึงงานเก็บองุ่นที่ไร่องุ่นของภีมจัดเป็นปีแรกเมื่อเดือนก่อน
“ก็ตอนนั้นเตยแพ้หนักนี่ เอาไว้ปีหน้าก็ได้จ้ะ” ภีมนึกถึงงานที่จัดขึ้นและบุษราคัมยืนกรานว่าจะลงแข่งด้วย แต่พอถึงเวลาจริงๆ เธอเวียนศีรษะจนทำอะไรไม่ได้
“ค่ะอา” หญิงสาวชอบบรรยากาศในงานมาก ขัดตาอย่างเดียวคือทรงภพ หุ้นส่วนคนสำคัญของโรงบ่มไวน์ที่มาร่วมงานตามหน้าที่แล้วตั้งหน้าตั้งตาดื่มจนเมาไม่เป็นท่า งานมีสามวันทรงภพเมาไปแล้วห้าวัน เธอคิดอย่างไม่ชอบใจแกมสมน้ำหน้า
“ว่าแต่เพื่อนอาเมาจังเลยนะคะในงาน ดูไม่ดีเลย” บุษราคัมวิจารณ์ ตั้งแต่เกิดเรื่องกับบุณฑริ
