มอม

1329 คำ

“ให้เพื่อนมานอนที่นี่ดีกว่าเตย บ้านพักอากำลังจะให้คนงานทำใหม่” เขาแย้ง “นอนที่นี่เหรอคะ” เธอทวนคำพูดและหันไปมองรอบๆ “นอนที่นี่ไม่น่าสนุกหรอกค่ะ เกรงใจอาเผื่ออาจะทำงาน” “ห้องที่นี่มีตั้งเยอะ เตยจะใช้ห้องไหนก็ได้” เขาพูดต่อ “จริงเหรอคะ เตยใช้ได้หมดเลยเหรอ” “จริงสิ ตอนนี้บ้านอาก็เหมือนบ้านเตย เตยอยากทำอะไรก็ได้ทั้งนั้น” เขายืนยัน “ขอบคุณค่ะอา” เธอเดินกลับเข้าไปในห้องเพื่อคุยกับเพื่อนต่อ ภีมมองตามแล้วคิดหนักว่าจะทำอย่างไร เขาโดนดักทางไปแล้วว่าจะไม่ทำลูกด้วยวิธีตามธรรมชาติ ยี่สิบนาทีต่อมาบุษราคัมลงมาด้านล่าง เธอถามหาภีมกับแม่บ้านว่าเขาไปไหน “นายอยู่ในห้องทำงานค่ะคุณผู้หญิง” “เรียกชื่อเตยดีกว่าค่ะ” เธอรู้สึกว่าคำว่าคุณผู้หญิงดูมีอายุเกินไป แต่แม่บ้านปฏิเสธ “ไม่ได้ค่ะ นายสั่งมาแบบนี้” ไม่ได้ก็ไม่ได้ บุษราคัมถอนใจแรงๆ ก่อนที่เธอจะถามต่อว่า “แล้วเตยสั่งอาหารได้ทุกแบบเลยไหมคะ” “ทุกแ

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม