อยากส่งการบ้าน

บุษราคัมลืมตาอย่างลำบาก เธอมองไปรอบๆ ตัว ห้องนี้เธอไม่คุ้นเลย จนเมื่อสายตาไปสะดุดกับเสาที่ปลายเตียงมีผ้าพริ้วโปร่งบางเบาคลุมลงมาจึงจำได้ว่าที่นี่คือห้องนอนของภีม หญิงสาวขยับตัวจะลุกขึ้นแต่ถูกดึงไปกอดทั้งตัว ร่างสูงใหญ่ของภีมทิ้งตัวลงแนบชิด จูบที่พรมลงมาตามไหล่เนียนทำให้เธอรู้สึกตัวเอะใจกับบางอย่าง เธอก้มลงมองตัวเองเห็นว่าบนร่างไม่ได้สวมชุดเดิมในตอนที่ปาร์ตี้ส้มตำกับเพื่อนสนิท หญิงสาวสะบัดตัวอย่างแรงแต่ภีมพลิกร่างเธอหันกลับไปหาเขา ริมฝีปากอิ่มถูกรุกรานรวดเร็วจนเธอตั้งตัวไม่ทัน จูบแรกที่เริ่มด้วยความเร่าร้อนลดระดับลงเรื่อยๆ กลายเป็นความนุ่มนวลอ่อนหวาน จนทำให้เด็กอ่อนหัดแบบเธอเคลิ้มตามอย่างไม่รู้ตัว มือเล็กๆ ถูกปล่อยเป็นอิสระเธอป่ายมือเปะปะไปทั่วแขนล่ำสัน อีกข้างสอดเข้าไปในกลุ่มผมดำในขณะที่เขาเลื่อนจูบลงไปตามเนินอก “อาคะ มันไม่ใช่แบบนี้สิ” เธอหอบหายใจเมื่อเขาดึงสาบเสื้อคลุมที่เธอสวม