ทำไปเพื่ออะไร

สิบนาทีต่อมาเด็กชายอวัชถูกผู้ช่วยครูประจำชั้นพามา เด็กชายมองหญิงสูงวัยที่สวมใส่เสื้อผ้าอาภรณ์ราคาแพง เพชรพราวเต็มตัวด้วยความงุนงง 'คุณยายคนนี้เป็นใครกัน' เด็กชายคิดในใจ “น้องวัชย่าเองลูก” คุณศิริลุกมาใกล้ๆ ทำให้เด็กชายถอยหลังกรูดเพราะไม่คุ้นเคย นางหยุดนิ่งเมื่อเห็นท่าทีหวาดกลัวของหลานชายคนเดียว เป็นครั้งแรกที่หญิงชรารู้สึกผิดว่าไม่ควรให้อนวัชหย่ากับสร้อยฟ้าเลย ควรจะรออีกนิดจะได้รู้ว่าเธอตั้งครรภ์และนางจะรอให้หญิงสาวคลอดลูกให้ก่อนแล้วค่อยเฉดหัวแม่ของหลานออกไปก็ยังไม่สาย หากทำแบบนั้นนางก็ไม่ต้องมาวุ่นวายใจในตอนนี้ “ย่าเป็นย่าของหนู เป็นแม่ของพ่อไงลูก” นางพูดเสียงอ่อนกับอวัช หากนางทำให้เด็กชายยอมเข้าหานางอาจจะได้อนวัชกลับมาด้วยอีกคน “ย่า แม่ของพ่อ แม่ของพ่ออ้นเหรอครับ” อวัชถามอย่างไม่แน่ใจเท่าใดนัก “ใช่ลูก ลูกเคยเจอพ่ออ้นแล้วใช่ไหม” เด็กชายพยักหน้า “เคยครับ พ่ออ้นมาหาหลายครั้งแล้ว”