นางเอาเสียงดังเข้าข่ม อนวัชไม่มีทางรู้ความจริงเรื่องนี้เพราะคนในเหตุการณ์มีเพียงนางกับสร้อยฟ้า คนตายไปแล้วไม่มีสิทธิ์จะพูดอะไรทั้งนั้น
อนวัชตาแดงก่ำ ในตอนนั้นเขาป่วยหนักแต่คนที่ป่วยหนักอย่างเขายังมีชีวิตอยู่ในวันนี้ กลับกันกับสร้อยฟ้าหญิงสาวที่เคยเป็นคนแข็งแรง สดใสกลับต้องมาตายเพราะการป่วยของเขา ลูกเขาต้องเป็นเด็กไม่แข็งแรงตั้งแต่เกิดเพราะแม่ไม่มีกำลังที่จะมีชีวิตอยู่
“อ้น แม่อาจจะทำผิดไปบ้างแต่แม่ไม่เคยอยากให้ครอบครัวลูกพังเลยนะ แม่ไม่เคยอยากให้ใครตายและวันนี้แม่ก็กำลังแก้ไขทุกอย่าง หรือว่าลูกอยากให้แม่ตายตามเมียแกไปถึงจะพอใจ”
นางยังคงโกหกต่อ อย่างที่โบราณว่าเมื่อโกหกหนึ่งเรื่องก็ต้องโกหกต่อไปเรื่อยๆ แต่นางก็ยอมให้ลูกรู้ความจริงไม่ได้ นางยอมให้อนวัชเกลียดตนเองไม่ได้
รามและมัทรีมอบอำนาจให้วิศรุตเป็นทนายจัดการในเรื่องที่นางศิริยื่นฟ้องร้องขอเป็นผู้ดูแลเด็กชายอวัช เธอและเขายังคงใช้ชีวิต
