ภาพนั้นรวมถึงคำพูดของอนวัชทำให้มัทรีและบุษบาแอบซับน้ำตา สองสาวปลีกตัวออกจากห้องปล่อยให้อนวัชได้อยู่กับน้องวัชตามลำพัง
“เราทำดีแล้วใช่ไหมพี่มาศ พี่ฟ้าจะดีใจใช่ไหม”
บุษบาเสียงเครือ หญิงสาวเคยคิดว่าจะไม่ให้อภัยอนวัชที่ทิ้งพี่สาวเธอให้ตรอมใจจนเสียชีวิตไป แต่เมื่อวันนี้มาถึงเธอก็สงสารหลานชายมากกว่าที่ขาดแม่ไปแล้วและยังไม่ได้รู้จักคนเป็นพ่อแท้ๆ อีก
“มันไม่มีอะไรดีเท่ากับการที่เราอยู่กับความจริงหรอกบุษ พี่ฟ้าเองก็คงเลือกให้เป็นแบบนี้” มัทรีจับมือน้องสาวไว้ ในยามที่ครอบครัวเกิดวิกฤติซ้ำแล้วซ้ำเล่า เธอกับบุษบาต่างจับมือผ่านกันมาแค่สองคน แค่สองคนเท่านั้นที่ช่วยกันดูแลอวัชจนมาถึงวันนี้
สักพักรามตามออกมาเพื่อเปิดโอกาสให้อนวัชได้อยู่กับลูกชายตามลำพัง เขามองสองสาวอย่างเข้าใจและนับถือในความใจกว้างของพวกเธอ หากเป็นตนเองที่เลี้ยงอวัชมาตั้งแต่แบเบาะเขายังไม่กล้าแน่ใจว่าตนจะยอมให้โอกาสอนวัชมาพบลูกแบบนี
