| กวิน |
ริสาเมาหนัก ทิ้งตัวใส่ผมแบบไม่ห่วงตัวเอง แปลกดีที่พอกลับมาเจอกันอีกครั้ง เธอบอกว่าผมเหมือนเป็นเซฟโซน เป็นที่พึ่งทางใจ เป็นคนที่เธอสามารถเล่าเรื่องชีวิตที่แสนจะห่วยแตกให้ผมฟังแบบไม่เขินอายใดๆ โดยเฉพาะเรื่องของผมในเวอร์ชั่นท่านประธานอำมหิต ที่ริสาทั้งระบายความอัดอั้น ทั้งสาปแช่งก่นด่าเละเทะเล่นเอาผมสะดุ้งวาบอยู่หลายที
ไม่น่าเลย...ผมไม่น่าสั่งไวน์มาดื่มเลย ตอนสั่งก็ลืมไปซะสนิท ว่าระหว่างผมกับเธอ ความสัมพันธ์แบบแปลกๆ มันก็เริ่มมาจากไวน์บนเครื่องตอนนั้น ก่อนที่ตัวเราจะติดแหง็กอยู่ด้วยกันตลอดการกักตัวที่ญี่ปุ่น
“ริสา คุณจะเมาอยู่ที่ร้านอาหารนี่ไม่ได้นะ บ้านคุณอยู่ไหน ให้ผมไปส่งคุณที่บ้านดีกว่า คุณเมามากแล้ว”
“โนๆๆๆ คุณกวินไปบ้านริสาไม่ได้หรอกค่ะ”
“แล้วจะให้ผมไปส่งคุณที่ไหน”
“…”
“ริสา…อย่าเงียบไปสิ คุณได้ยินที่ผมถามมั้ยเนี่ย” ถามไป เธอก็ไม่ตอบ ดูทรงแล้ว คืนนี้น่าจะจบลงที่ผมคงต้องเ
