ใครจะรู้ว่าผู้หญิงตัวเล็กๆ ที่กวินเดินโอบกอดตัวเธอไม่ยอมปล่อยคือมาริสา เพื่อนสนิทของแพรรัมภานั่นเอง!!
ย้อนกลับไปก่อนถึงเวลานัด เมื่อกวินรีบเร่งจอดรถหน้าห้าง เปลี่ยนให้อิทธิพลขับไปจอดต่อ ด้วยกลัวแพรรัมภาจะรอนาน แต่เมื่อเดินเข้าห้างได้ไม่กี่ก้าว แวบแรกที่เห็นหญิงสาวที่รูปร่างดูคุ้นตา นั่งอยู่ในร้านกาแฟตรงทางเข้า เขากลับชะงัก สาวตัวเล็กในชุดเสื้อยืดพอดีตัว กางเกงยีนขาสั้น ใส่หมวกแก๊ปและรวบผมม้วนเป็นทรงซาลาเปาหลวมๆ ตรงท้ายทอย เธอมักทำให้เขาสะดุดตาทุกครั้งที่หางตาแอบเหลือบไปเห็น
มาริสาในลุคนี้ดูแปลกตากว่าทุกวัน แถมยังดูน่ารักสดใส เหมือนตอนวันแรกที่เจอเธอที่สนามบิน เล่นเอาเขาต้องรีบหยิบมือถือขึ้นมาแอบถ่ายรูปไว้ ก่อนกดเบอร์โทรด่วนหาเลขาคนสนิทในทันที
“อิท…กูไปกินข้าวกับแพรไม่ได้แล้วว่ะ กูติดธุระด่วนมากถึงมากที่สุด มึงช่วยไปกินข้าวแทนกูหน่อยละกัน”
[เดี๋ยวก่อน ไอ้เชี่ยวิน อะไรของมึงวะ]
“บอกคุณแ
