"หน้าเธอตอนโกรธนี่สวยดีนะ" อานนท์เอ่ยเสียงต่ำ มองใบหน้าแดงก่ำของภริตาด้วยแววตาที่แปลกไปเล็กน้อย "แต่เธอดันโกรธแทนคนอื่นนี่สิ ทั้งที่ไม่ใช่เรื่องของตัวเองเลย" น้ำเสียงของเขาเหมือนจะยอมรับออกมาในที่สุดว่าเขาคือผู้อยู่เบื้องหลังเรื่องทั้งหมด
"พี่กายไม่ใช่คนอื่น!" ภริตากระแทกเสียงตอบ ดวงตากลมโตจ้องมองอานนท์อย่างไม่ยอมแพ้ "เขาเป็นพี่ชายที่ดีของฉัน นายไม่มีสิทธิ์จะไปทำร้ายเขาเพราะเขาก็ไม่เคยมาทำอะไรให้นาย!"
คำพูดที่แสดงความปกป้องการันต์อย่างสุดหัวใจของภริตา สร้างความไม่พอใจให้กับอานนท์อย่างฉับพลัน ดวงตาที่เคยมีประกายแปลกๆ เมื่อครู่ บัดนี้กลับแข็งกร้าวขึ้นมาทันที ราวกับคมดาบที่จ้องจะฟาดฟัน ความเย็นยะเยือกแผ่ซ่านออกมาจากร่างของเขา จนภริตาเริ่มรู้สึกหวาดหวั่นอย่างห้ามไม่อยู่
“ทำไมจะไม่ทำ" อานนท์เค้นเสียงต่ำ ดวงตาจ้องเขม็งที่ใบหน้าของภริตา "มันล้ำเส้นฉัน!"
"เขาล้ำเส้นนายยังไง" ภริตาถามเสียงสั่นเ
