กะทิมันชอบบรรยากาศธรรมชาติจะตาย

บรรยากาศยามบ่ายแก่ๆ ภายในป่าลึกที่ติดกับท้ายฟาร์มม้าอัครเดชช่างร่มรื่นและเต็มไปด้วยเสียงนกร้องก้องกังวาน ขุนเขาเดินจูงมือแพรวาฝ่าพงหญ้าที่ไม่ได้รกชัฏมากนักมุ่งหน้าไปยังจุดที่เขาตั้งใจจะพาเธอมาเซอร์ไพรส์ โดยมีน้องกะทิแมวขาวเดินนวยนาดตามหลังมาอย่างระแวดระวัง ราวกับมันกำลังทำหน้าที่เป็นบอดี้การ์ดตัวจิ๋วคอยคุ้มกันเจ้านายทั้งสองคน "พี่ขุนขา จะพาแพรเดินไปถึงไหนคะเนี่ย แพรเริ่มเมื่อยขาแล้วนะคะ" แพรวาบ่นพึมพำพลางปาดเหงื่อที่ซึมอยู่ตามไรผม แต่ใบหน้าหวานกลับประดับด้วยรอยยิ้มเมื่อเห็นแผ่นหลังกว้างของสามีที่เดินนำหน้าอย่างมั่นคง "ทนอีกนิดนะจ๊ะแพรวา ใกล้ถึงความลับของพี่แล้ว รับรองว่าถ้าเห็นแล้วเธอจะหายเหนื่อยเป็นปลิดทิ้งเลยล่ะ" ขุนเขาหันมาขยิบตาให้เมียรักพลางกระชับมือที่กุมไว้แน่นขึ้น เพียงไม่กี่นาทีต่อมา เสียงน้ำตกที่ดังแว่วมาแต่ไกลก็เริ่มชัดเจนขึ้น จนกระทั่งทั้งสองคนเดินพ้นพุ่มไม้ใหญ่ออกมาพบก