ภายในห้องพักฟื้นวีไอพีของโรงพยาบาลชื่อดัง กลิ่นน้ำยาฆ่าเชื้อที่เคยดูเย็นชาบัดนี้กลับถูกกลบด้วยกลิ่นหอมของดอกกุหลาบขาวนับพันดอกที่ขุนเขาสั่งให้ลูกน้องขนมาเปลี่ยนใหม่ทุกเช้า ขุนเขานั่งอยู่ที่เดิมข้างเตียงของแพรวาไม่ยอมไปไหน
ใบหน้าที่เคยคมสันดูซูบตอบลงไปบ้าง แต่ดวงตาคมกริบยังคงจ้องมองใบหน้าหวานของเมียรักด้วยความหวังที่เต็มเปี่ยม มือหนากุมมือบางไว้แน่นพลางใช้นิ้วโป้งคลึงวนเบาๆ อย่างปลอบโยน
"แพรจ๊ะ วันนี้เป็นวันที่สามแล้วนะที่เธอแอบหลับนานแบบนี้ รู้ไหมว่าพี่คิดถึงเสียงเจื้อยแจ้วของเธอขนาดไหน กะทิมันก็คิดถึงเธอนะแพร มันไม่ยอมกินขนมแมวเลียของโปรดเลยสักนิด ถ้าเธอตื่นมา พี่สัญญาว่าจะยอมตามใจเธอทุกอย่างเลยนะจ๊ะ"
ขุนเขากระซิบเสียงพร่าข้างใบหูเล็กพลางกดจูบลงบนหน้าผากมนอย่างแสนรัก
ทันใดนั้นเอง ปาฏิหาริย์ที่ขุนเขาเฝ้าอ้อนวอนมาตลอดสามวันสามคืนก็เกิดขึ้น เมื่อนิ้วมือบางที่เขาเกาะกุมไว้เริ่มขยับเขยื้
