ตอนที่ 20
“อืม… ฉันไม่ทำเรื่องบ้าๆ แบบนั้นหรอก… ถ้าไม่จำเป็น”
คำว่า 'ถ้าไม่จำเป็น' เบาจนแทบไม่ได้ยินราวกับพูดกับตัวเองมากกว่าพูดให้ใครฟัง
“นอนกันเถอะฝุ่น วันนี้ฉันขอนอนกับแกนะ”
หญิงสาวพยักหน้าเบาๆ เธอไม่ได้พูดอะไรต่อ เพียงเอนตัวลงบนหมอนแล้วดึงผ้าห่มขึ้นคลุม มือเล็กเอื้อมไปคลำสวิตช์ไฟหัวเตียงก่อนกดปิด
แป๊ก!
ห้องทั้งห้องตกอยู่ในความมืด เหลือเพียงเสียงแอร์เบาๆ และเสียงลมหายใจสม่ำเสมอของทั้งสองคน
เช้าวันถัดมา
สองสาวในชุดแอร์โฮสเตสผ้าไหม สีชมพูอมม่วงตัดกับเข็มกลัดลายดอกกล้วยไม้สีฟ้า ปักตราที่หน้าอกด้านซ้าย เดินเคียงกันเข้าสนามบินม่านฟ้า
ก้าวเท้าพร้อมกันอย่างเคย เรียวขาขาวสวยก้าวเป็นจังหวะเดียวกัน
แต๊ะ… แต๊ก… แต๊ะ… แต๊ก…
เมื่อมาถึงห้องเก็บของพนักงาน มะยมหวานเธอชะงักเล็กน้อยก่อนขมวดคิ้ว
“เอ๊ะ… ฝุ่น”
เธอมองไปรอบๆ อย่างแปลกใจ
“กระเป๋าที่ฉันต้องถือขึ้นเครื่องทุกวัน วันนี้ทำไมยังไม่มาเล
