ตอนที่ 30
ความเจ็บที่มือ เทียบไม่ได้เลยกับความรู้สึกที่ถูกเธอมองว่า 'อันตราย' เอริคจ้องเลือดตัวเองนิ่งๆ
ลมหายใจยังแรงในหัวเขา ภาพคำพูดของเธอซ้ำไปซ้ำมา
“คุณมันเถื่อน…”
“คุณต่างหากที่อันตราย…”
เลือดหยดลงพื้นกระเบื้องหนึ่งหยด เอริคกำหมัดแน่นอีกครั้งแม้แผลจะปริก็ตาม
“ถ้าฉันเป็นคนดีไม่ได้…”
เสียงเขาแผ่วต่ำ
“งั้นฉันก็จะเป็นคนเลวที่ปกป้องเธอเอง”
ด้านนอก~
ฝุ่นเดินเร็วแทบจะวิ่ง
หัวใจยังเต้นแรงจนแน่นอก
ทันทีที่เห็นมะยมหวานยืนอยู่หน้าห้องน้ำข้างๆ ชายหนุ่มร่างสูงสีหน้าเรียบเฉยอาทร เธอจำเขาได้แม่น ลูกน้องคนสนิทของม่านฟ้า
เธอหยุดชะงักเสี้ยววินาทีก่อนเอ่ยทักเสียงสั่นเบาๆ
“สวัสดีค่ะ…”
อาทรรับคำแทบไม่ทัน
“ค…ครับ ครับ”
ยังไม่ทันมีใครพูดอะไรต่อ ฝุ่นคว้าข้อมือมะยมหวานทันที แล้วลากเธอออกจากตรงนั้นอย่างรวดเร็ว
“เฮ้ย! ยัยฝุ่น เดี๋ยวสิ! ไปไหน”
มะยมหวานแทบก้าวตามไม่ทัน รองเท้าส้นสูงกระทบพื้นดังถ
