ตอนที่ 33
คอนโดม่านฟ้า ชั้น 50
“ฮัชเช้ย! ฮัชเช้ย!”
เอริคที่นั่งอยู่บนโซฟาตัวใหญ่จามติดกันแทบไม่หยุด ปลายจมูกแดงจัดจนเหมือนคนจะเป็นหวัด
เขาวางแก้ววิสกี้สีอำพันลงบนโต๊ะกระจกเบา ๆ
“เป็นอะไรวะ… หรือจะป่วย”
ไม่กี่วินาทีต่อมา อาทรเดินเข้ามา หยุดยืนเว้นระยะอย่างเหมาะสม
“เสี่ยครับ ป้ายที่ติดไว้หน้าทางเข้าออกสนามบิน ตอนนี้มีแอร์โฮสเตสเกือบ 400 คนโทรเข้ามาสมัครแล้วครับ ทุกไฟลต์บินเลยครับ…”
เขาหยุดเล็กน้อย~
“ยกเว้นคุณนางฟ้าครับ”
ดวงตาคมของเอริคหรี่ลงทันที เขาปรายตามองอาทรอย่างหงุดหงิด ก่อนยกมือปัดเบา ๆ เป็นสัญญาณให้ออกไป
อาทรก้มศีรษะเล็กน้อย แล้วถอยออกจากห้องทันทีความเงียบปกคลุมห้องเพนต์เฮาส์หรู เอริคยกแก้วขึ้นกระดกอีกครั้ง น้ำเสียงทุ้มต่ำลอดไรฟันออกมา
“เธอนี่มันหยิ่งในศักดิ์ศรีของตัวเองจริง ๆ”
มุมปากเขายกขึ้นช้า ๆ
“งั้นก็รอดู… ว่าใครจะทนได้นานกว่ากัน”
โรงพยาบาลวายุคีรินทร์ เวลา 13.00
