ตอนที่ 46
ร่างสูงเดินออกมาจากห้องน้ำ ไอน้ำอุ่นยังเกาะตามแผ่นอกกว้าง ผ้าขนหนูสีชมพูพันรอบเอวต่ำ ๆ อย่างไม่ใส่ใจ ผ้าผืนเล็กในมือยกขึ้นเช็ดเส้นผมที่ยังชื้น ก่อนจะก้าวช้า ๆ มาหยุดข้างเตียง
ร่างบางนอนหลับตาเหมือนคนหมดแรงมาตลอดทั้งวัน ใบหน้าดูอ่อนล้าแต่ยังคงความสวยละมุนในแสงไฟสลัว
“คุณ…ไปอาบน้ำก่อนเถอะ”
เสียงเขาเรียบ ไม่ดัง แต่ชัดเจน ฝุ่นค่อย ๆ ลืมตาขึ้นช้า ๆ เหมือนเพิ่งดึงตัวเองออกจากภวังค์ เธอพยักหน้าเบา ๆ ก่อนยันตัวลุกขึ้น ก้าวเท้าลงจากเตียงอย่างเงียบ ๆ
ชุดแอร์โฮสเตสยังอยู่ครบ เนี้ยบแม้ผ่านมาทั้งวัน กระโปรงเข้ารูป สะท้อนความมั่นใจของผู้หญิงที่คุ้นชินกับการยืนท่ามกลางท้องฟ้า
เอริคมองตามแผ่นหลังนั้น สายตานิ่ง…แต่ลึก เขาเอ่ยเบากับตัวเอง เสียงต่ำแทบเป็นกระซิบ
“พรุ่งนี้คุณก็จะไม่ได้บินข้ามประเทศอีกแล้ว…”
ปลายนิ้วเขาหยุดเช็ดผมชั่วครู่
“คุณจะต้องอยู่กับผมตลอดเวลา”
คำพูดนั้นไม่ได้ดังพอให้เ
