รอยยิ้มของผู้ล่า

1688 คำ

ตอนที่ 100 เช้าวันต่อมา แสงแดดอ่อน ๆ ส่องผ่านกระจกบานใหญ่ของคฤหาสน์ ฝ้ายเก็บกระเป๋าก่อนจะเดินลงมาจากชั้นบน ใบหน้านิ่งปนเหนื่อยล้าผิดปกติ ไม่เหมือนกับคนที่ขอตัวเข้านอนไว ก่อนที่เธอจะหยุดชะงักเล็กน้อย เมื่อเห็นคุณหญิงฟ้าระดา นั่งจิบชากุหลาบอยู่ในห้องนั่งเล่น ท่วงท่าสง่างามเหมือนทุกวัน ฝ้ายสูดหายใจเบา ๆ ก่อนจะเดินเข้าไป “คุณหญิงคะ…” น้ำเสียงสุภาพนุ่มนวล “ฝ้ายขอตัวไปทำงานก่อนนะคะ พอดีบริษัทอยู่ในตัวเมือง ถ้าออกสายรถจะติดมากค่ะ” คุณหญิงวางถ้วยชาลงยิ้มอ่อนโยน “จ่ะ ขับรถดี ๆ นะหนูฝ้าย” ฝ้ายยิ้มตอบบาง ๆ ก่อนจะเงยหน้ามองไปทางบันไดเล็กน้อย “ฝากบอกฝุ่นด้วยนะคะ เธอยังไม่ลงมาฝ้ายไม่อยากรบกวนเธอ” เธอเว้นจังหวะ “ไว้โอกาสหน้าหนูจะมาใหม่ค่ะ” พูดจบก็โค้งเล็กน้อยตามมารยาท ก่อนจะหมุนตัวเดินออกไปทันที เสียงสตาร์ทรถดังขึ้นเครื่องยนต์คำราม ฝ้ายเหยียบคันเร่งแรงเหมือนกำลังหนีอะไรบางอย่าง บนถนน สอง

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม