ตินที่ 87
มะยมหวานเดินเข้ามาในโถงบ้าน ก่อนที่พี่นาจะรีบเดินออกมาต้อนรับทันที
“คุณมะยมคะ ทางนี้ค่ะ คุณฝุ่นกำลังกินข้าวเช้าอยู่ที่ห้องอาหารค่ะ”
พี่นาพูดพลางผายมือเชิญ แต่พอเดินนำไปได้เพียงสองก้าว เธอก็ชะงักเล็กน้อย ก่อนจะขยับเข้ามาใกล้มะยมหวานแล้วกระซิบเบา ๆ
“คุณมะยม…รู้สึกว่าคุณฝ้ายวันนี้ดูแปลก ๆ ไหมคะ”
มะยมหวานชะงักทันที เพราะพฤติกรรมของฝ้ายเมื่อครู่มันยังติดอยู่ในหัวเธอไม่หาย
จังหวะนั้นเอง ต่อมเมาส์ ของมะยมหวานก็ทำงานขึ้นมาทันที ดวงตากลมโตเป็นประกาย เธอรีบขยับเข้าไปใกล้พี่นา ก่อนจะกระซิบกลับอย่างตื่นเต้น
“แปลกสิคะพี่นา เมื่อกี้พี่ฝ้ายมองหน้าหนูแวบเดียวเอง แล้วก็ขึ้นรถขับออกไปเลยค่ะ”
เธอทำท่าลดเสียงลงอีกนิดเหมือนกลัวใครจะได้ยิน
“อาการมันเป็นยังไงคะพี่นา…”
มะยมหวานโน้มตัวเข้าไปใกล้กว่าเดิม
“เล่ามาเลยค่ะ”
ดวงตาของเธอเต็มไปด้วยความอยากรู้แทบจะล้นออกมา
“คุณฝ้ายช่วงนี้เที่ยวทุกคืน
