ตอนที่ 117
เอริคส่ายหน้าเบา ๆ ดวงตาคมยังจับจ้องเธอไม่วาง
“ให้พวกเขารออยู่ข้างนอก ตอนนี้ผมปวดหนึบไปทั้งลำแล้ว”
เสียงทุ้มต่ำของเขาแผ่วลงอย่างอ่อนโยน แต่แฝงแรงกดดันบางอย่างที่ทำให้หัวใจฝุ่นเต้นแรงขึ้นทันที ฝุ่นหลบตา แก้มแดงจัดอย่างปิดไม่อยู่
"คุณหมาย...หมายถึง”
เธอก้มหน้ามองเป้ากางเกงของเขาแวบหนึ่ง ก่อนจะรีบเบือนหน้าหนีทันที ฝุ่นเม้มปากแน่นก่อนจะเอ่ยเบาๆ
"ไม่ทันเวลาแน่ ๆ เลยค่ะ! คุณอดทนได้ไมคะ!"
เอริคยิ้มมุมปากเล็กน้อย ก่อนจะกระชับอ้อมแขนให้แน่นขึ้น ดึงเธอเข้ามาแนบอกโดยไม่ให้มีช่องว่าง
"ผมพูดตรง ๆ เลยนะ ตอนนี้แข็งมาก ปวดมากเดินไม่ไหวต้องเอาตอนนี้ มีแค่คุณคนเดียวเท่านั้นที่ทำให้มันลงได้ ขอนะอยากเอามากตอนนี้กลั้นไม่ไหวแล้วจริง ๆ"
ฝุ่นหน้าแดงจัดทันทีเมื่อได้ยินคำพูดของเขา อย่างตรงไปตรงมาหัวใจเต้นแรงจนควบคุมไม่อยู่
“คุณ…พูดอะไรแบบนั้นคะ”
เธอเสียงเบาแทบเป็นกระซิบ
เอริคส่ายหน้าเล็กน้อ
