ตอนที่ 113 ภายในรถ ความเงียบ กลับยิ่งทำให้ทุกอย่างชัดเจนขึ้นเอริคยังคงไม่ปล่อยจูบ จูบของเขาหนักหน่วงขึ้น เหมือนต้องการดึงทุกอย่างที่หายไปในสองเดือนกลับคืนมา ฝุ่นขัดขืนอยู่ครู่หนึ่งลมหายใจเริ่มสั่น ก่อนจะค่อย ๆ อ่อนแรงลงไม่ใช่เพราะยอมแพ้ แต่เพราะหัวใจ…สับสนเกินไป มือที่เคยผลักค่อย ๆ ชะงัก ความใกล้ชิดที่หายไปนานมันชัดเจนเกินไป จนปฏิเสธไม่ได้ เอริคผละออกเล็กน้อยหน้าผากแนบชิดกัน ลมหายใจร้อนปะทะกันเบา ๆ สายตาคมจ้องลึกเข้าไปในดวงตาเธอ “ยังจะบอกอีกไหม” เสียงเขาแหบต่ำ “ว่าไม่ต้องการผม” ฝุ่นผลักอกเอริคไว้เบา ๆ ก่อนจะเอ่ยเสียงแผ่ว สั่นเล็กน้อย “ไม่ได้นะคะ…” เธอกลืนน้ำลาย ก่อนจะพูดต่อเหมือนพยายามเตือนตัวเอง “ฉันจดทะเบียนกับคุณคราฟแล้ว” สายตาเธอหลบเล็กน้อย “ถ้าเราทำแบบนี้…แล้วมีใครรู้เข้า” เธอกัดริมฝีปากแน่น ก่อนจะเงยหน้ามองเขาอีกครั้ง “คุณจะกลายเป็นชู้นะคะ” เอริคถอนหายใจเบา ๆ ก่อนจ

