บรรยากาศการเฉลิมฉลองนับถอยหลังเข้าสู่ปีใหม่เป็นไปอย่างสดใสรื่นเริง เด็กๆ ดูเหมือนว่าจะรอคอยการจับสลาก แลกของขวัญมากกว่ากิจกรรมอื่น จนต้องเลื่อนเวลาจับสลากมาให้เร็วขึ้นกว่าเดิมจากสี่ทุ่มเป็นสามทุ่ม
และเป็นตามคาดเมื่อจับสลากเร็ว งานก็จบเร็วขึ้นด้วย เพราะเด็กๆ เริ่มง่วงนอน มัทรีขอตัวพาน้องวัชและวันใหม่ไปนอน ส่วนคุณวิชุตาและสามีก็เช่นกัน ที่โต๊ะจึงเหลือแค่ราม บุษบาและหัสดี
บุษบายกมือขึ้นปิดปากหาว เธอชักจะง่วงเพราะวันนี้ตลอนมาทั้งวันจึงเอ่ยปากขอตัวไปนอน
“งั้นก็ไปนอนกันเถอะ พี่ก็จะไปเหมือนกัน” รามลุกขึ้น
“งั้นนายไปเลย เดี๋ยวฉันดูปิดบ้านให้เอง” หัสดีบอก รามจึงบอกขอบใจแล้วเดินขึ้นชั้นบนไป
“บุษง่วงมากไหมครับ”
หัสดีหันมาถามแฟนสาวที่ตาเริ่มปรือ ชายหนุ่มมองนาฬิกาตอนนี้เพิ่งสี่ทุ่มเศษเท่านั้น เธอพยักหน้าหงึกหงักเขาจึงยิ้มอย่างเอ็นดู
“งั้นบุษขึ้นนอนก่อนเลยก็ได้ เดี๋ยวพี่ตามไป”
บุษ
