“เฮียไปนอนเถอะ เมื่อคืนเฝ้าม้าทั้งคืนแล้ว” ไอยราสะกิดพี่ชาย เขาอาสาเฝ้ามารดาทั้งคืนเพราะว่านางเข้าโรงพยาบาลกะทันหันด้วยอาการอาหารเป็นพิษ
“ไม่เป็นไร วันนี้เฮียลางานแล้ว ไอไปทำงานเถอะ” เขาหันมาทางน้องสาวฝาแฝด เธอเองกำลังตั้งครรภ์จึงไม่อยากให้มาอดหลับอดนอนเฝ้าคนป่วย ไหนจะลูกที่กำลังซนอีก
“แล้วนี่ที่เฮียสั่ง ไอหามาให้แล้วค่ะ” ไอยราส่งสายชาร์จแบตโทรศัพท์ให้
“ขอบใจมาก” หัสดีลุกขึ้นมาดูโทรศัพท์สมาร์ตโฟนของตัวเองที่นิ่งสนิทไม่มีใครโทรหาหรือแม้แต่ข้อความเข้า นั่นเพราะแบตเตอรี่เครื่องมือสื่อสารหมดตั้งแต่คืนวาน
“มีอะไรคะพี่มาศวันนี้มาค่ำเลย” บุษบาต้อนรับพี่สาวที่มาหาถึงห้องในช่วงค่ำของวันต่อมา
“พี่ว่างานที่นี่ลงตัวแล้ว บุษกลับไปอยู่บ้านดีไหมพี่เป็นห่วง” มัทรีเริ่มต้น
“แต่บ้านอยู่ไกลจากร้านของบุษนะคะ บุษไม่อยาก เดินทางไกลๆ ทุกวัน”
“เราไม่ได้จำเป็นต้องเข้าร้านทุกวันนี่บุษ ตกลงห่วงง
