ตอนที่ 70 ลูกของเราอยู่ไหน
“รู้ไหม ไม่มีใครน่ากลัวได้เท่าคุณอีกแล้ว ฉันไม่รู้ว่าตอนนี้คุณกำลังทำอะไรอยู่ ฉันไม่กล้าไว้ใจอะไรทั้งนั้น อีกอย่างเรื่องมันก็ผ่านมานานแล้ว เราต่างคนต่างอยู่เถอะ”
หญิงสาวตัดเยื่อใยจนอีกฝ่ายเริ่มหมดหวัง เจ็บปวดทุกครั้งที่เธอเอาแต่ไล่ให้กลับไป ทั้งๆที่เขาเป็นห่วงเธอจนแทบบ้า
“ต่อให้พิมพ์ไล่พี่เหมือนหมูเหมือนหมา พี่ก็ไม่ไป เพราะพี่จะอยู่ที่นี่ จะอยู่ปกป้องพิมพ์ด้วยชีวิต”
“คุณเป็นคนทำให้ทุกอย่างเป็นแบบนี้เองนะ ในวันที่ฉันขอร้องอ้อนวอน ทำไมคุณไม่เคยเห็นใจ เพิ่งจะมาสำนึกได้ในวันที่สายเกินไปแล้วนี่หรอ บางครั้ง....คนเราก็ต้องเรียนรู้ที่จะอยู่กับความผิดหวัง ไม่ใช่ทุกคนที่จะประสบความสำเร็จเรื่องความรัก และฉันเองก็เป็นหนึ่งในนั้น...” พิมพ์ลดาเม้มปากเข้าหากันแน่น กลืนก้อนจุกตันในลำคอ “ทุกครั้งที่หลับตา ฉันก็ยังเห็นภาพที่พ่อสิ้นใจในอ้อมกอด หากฉันเชื่อคำเตือนของท่านตั้งแต่แ
