ตอนที่ 71 แผลใจ
ชายหนุ่มถึงกับซึมไปอย่างไม่รู้ตัว เขานั่งเหม่ออยู่ที่ริมทะเลเพียงคนเดียวจนน่าเป็นห่วง ดวงตาแดงก่ำที่มีน้ำตาเอ่อคลอเงยหน้ามองท้องฟ้า บังคับไม่ให้น้ำตาไหลลงมาประจานความอ่อนแอของตัวเอง พิมพ์ลดาทำถูกแล้วที่ยุติการตั้งครรภ์ มันดีกว่าหากยังเก็บเด็กไว้แล้วเขาเกิดมามีความผิดปกติทางร่างกาย
ไม่โทษเธอเลยสักนิด แต่โทษตัวเองที่ไม่ใส่ใจมากพอ จนเสียลูกไปอย่างไม่มีวันหวนกลับคืนมา
“นายครับ....”
“ว่า?” น้ำเสียงแผ่วเบาถามกลับอย่างเหม่อลอย
“นี่ก็เย็นแล้วนะครับ นาย...เอ่อ....ไม่ทานข้าวเย็นหรอ”
“ตอนนี้กูทานอะไรไม่ลงหรอก”
“ผมรู้ว่านายเสียใจเรื่องลูก ตะ...แต่นายเป็นโรคกระเพาะอยู่นะครับ หากทานข้าวไม่ตรงเวลาอาการอาจจะกำเริบก็ได้”
“ดีซะอีก เพราะกูจะได้รู้จักคำว่าเจ็บปวดสักที พิมพ์ลดาต้องทนทุกข์ทรมานแค่ไหนกับการกระทำโง่ๆของกู หากย้อนเวลากลับไปได้ กูจะดูแลเธอให้ดีกว่านี้ พาเธอไปตรวจสุขภาพทุกเดื
