“น้องน้ำมนต์กลับไปแล้วหรือคะแม่”
ปุณณดาถามมารดาด้วยความสงสัย เมื่อไม่เห็นณกมลร่วมโต๊ะอาหารเช้าทั้งที่เมื่อคืนถูกแม่ของตนรั้งให้นอนที่นี่
“ยังจ้ะ”
คนเป็นแม่ตอบด้วยรอยยิ้ม เมื่อไม่กี่นาทีที่ผ่านมาเธอใช้เด็กในบ้านให้ขึ้นไปเคาะประตูเชิญแขกลงมาร่วมโต๊ะ แต่เด็กในบ้านยืนเคาะประตูอยู่นานก็ไม่มีคนมาเปิดจนถอดใจกำลังจะลงมารายงานเจ้านาย
แล้วประตูห้องนอนก็เปิดออก แต่คนซึ่งยืนอยู่หลังบานประตูไม่ใช่แขกสาวแต่อย่างใด กลับเป็นลูกชายคนรองของบ้านซึ่งผมเผ้ายุ่งเหยิงอยู่ในสภาพผ้าเช็ดตัวผืนเดียวราวกับเพิ่งตื่นนอนก็ไม่ปาน
สุดท้ายเด็กในบ้านก็ลงมารายงานเจ้านายอย่างงงๆ ว่าปุณณิธิฝากมาบอกว่าเขาและณกมลจะไม่ลงไปร่วมโต๊ะอาหารเช้า กำลังคุยงานกันอยู่และไม่ให้ใครขึ้นมารบกวน
“จริงหรือคะแม่”
ลูกสาวคนโตโพล่งออกมาเสียงดังหลังได้ฟังเรื่องราวทั้งหมด คราวนี้ทุกคนมั่นใจแล้วว่าสองคนนั้นกลับมามีความสัมพันธ์กันอีกอย่างแน่นอน
