“จริงหรือเจ้าปัณณ์ พี่ชายลูกว่าอย่างนั้นจริง ๆ หรือ”
อัณณาหัวเราะร่วนอย่างชอบใจเมื่อลูกชายคนเล็กที่เธอส่งไปสอดแนมและฉีดยาแรงให้กับลูกชายคนรองโทรกลับมารายงานผล
“จริงสิครับแม่ แต่พี่ปุณณ์ดูสับสน ผมคิดว่าอะไรหลายอย่างมันไม่เป็นอย่างที่พี่ปุณณ์คิดมากกว่า คงต้องให้เวลาสักพัก จมกับเรื่องนี้มาเป็นสิบปีนี่ครับ จะให้ปุบปับหายโกรธหรือคิดได้เลยก็คงเกินไปหน่อย”
“งั้นเราก็ต้องคอยกระตุ้น”
“ครับ แต่แม่ห้ามเผยไต๋ให้พี่ปุณณ์รู้นะครับว่าผมเอาเรื่องนี้มาบอกแม่ ผมโดนพี่ปุณณ์กระทืบแน่ อีกอย่างจะส่งผมไปสอดแนมอีกก็ไม่ได้แล้วนะครับ”
“จ้ะ ๆ รู้แล้วจ้ะ ทำดีมากลูกรัก แม่จะเว้นโทษตายให้ จะยังไม่จับแต่งงานกับลูกจันทร์ก็ได้ รอจนกว่าเจ้าปุณณ์แต่งงานกับน้ำมนต์ก่อนค่อยว่ากัน”
“โห แม่ครับ”
“จะเอาไม่เอา หรือจะแต่งเลย อยากมีเมียจนตัวสั่นแล้วใช่ไหม เจอลูกจันทร์ที่ช่องบ้างหรือยัง น้องสวยมาก ๆ เลยนะลูก ไม่เหลือเค้าตอนเด็
