“อ้ายปราบ ขำอะไรจ๊ะ หมวยซีเรียสอยู่นะ”
แสงสีส้มของอาทิตย์อัสดงยามเย็นสาดส่องไปทั่วบริเวณ สองข้างทางของถนนที่มองไปทางไหนก็เต็มไปด้วยไร่นาข้าวเขียวขจี แม้การจราจรผ่านไปมาจะไม่ได้มีแค่จักรยานสีหวานคันเก่า โดยมีคนตัวโตนั้นปั่นมันอย่างมั่นคงเพื่อกลับบ้านสวน ทว่าก็ไม่ได้วุ่นวายเช่นชุมชนในตัวตลาดที่ห่างออกไป
รวมถึงเรื่องที่ทำให้คนสวยโมโหนั้นก็ไม่พ้นสิ่งที่เกิดขึ้นไปก่อนหน้า นั่นคือการมาบอกกล่าวสู่ขอหญิงสาวโดยไม่มีการแจ้งกันล่วงหน้าเลยสักนิด ถ้าเกิดว่าลี่หมวยยังไม่พร้อมหรือยอมตกลงจะแต่งงานกับเขา หลานชายเจ้าของตลาดจะไม่อับอายขายขี้หน้าญาติผู้ใหญ่หรือยังไง
อีกทั้งยังไม่ขอเธอเป็นแฟนเสียด้วยซ้ำ ชายหนุ่มก็ลัดขั้นตอนจะเป็นสามีภรรยากันแล้ว หากไม่ให้ลี่หมวยที่นั่งซ้อนท้ายจักรยานอยู่เอาแต่ทุบหลังเขาซึ่งยังขำล้อเลียนกันไม่เลิกจะให้เธอทำอย่างไร
เนื่องจากสภาพตอนเขาพาผู้ใหญ่มาสู่ขอ ลี่หมวยที่ต้องรีบลงมาช่ว
