“ไม่ค่ะพี่ยิหวา... ฤดี... ฤดีไม่อยากเจอเขา...”
เมื่อได้ฟังคำพูดของดวงยิหวาชัดเต็มสองหูดวงฤดีก็ค้านขึ้นเสียงสั่นเครือ “และเขาเองก็คงไม่อยากจะเจอหน้าฤดีสักเท่าไหร่หรอก”
น้ำเสียงสั่นเทาของน้องสาวทำให้ดวงยิหวาต้องดึงมือนุ่มทั้งสองข้างของดวงฤดีขึ้นมาบีบเบาๆ
“คุณลุคคาไม่ได้รังเกียจฤดีหรอกนะ”
คนฟังส่ายหน้าดิก ความน้อยใจทำให้หล่อนเลือกที่จะไม่คาดหวังสิ่งใดอีก เพราะเท่าที่ผ่านมาหล่อนพยายามมาแล้วทุกอย่าง ทำแล้วทุกทางไม่เว้นแม้แต่การสารภาพรักกับเขา แต่ดูเหมือนว่าคำว่ารักจากปากของหล่อนจะไม่มีค่าในสายตาของลุคคาเลย เพราะไม่ใช่แค่เขาไม่ไยดีกับความรู้สึกของหล่อนเท่านั้น แต่เขายังเหยียบย่ำความรักของหล่อนเสียจนจมดิน หล่อนไม่คู่ควรกับเขา และเขาไม่ได้รักหล่อน ไม่มีทางที่จะรักหล่อน นี่แหละคือสิ่งที่เป็นความจริงที่สุด
“แต่เขาก็ไม่ได้รักฤดี... ฤดีไม่อยากเห็นหน้าเขาอีก”
“และถ้าพี่บอกว่าคุณลุคคารักฤดีล่ะ”
