“ทำไมคุณถึงไม่แต่งงานกับคุณหญิงแม้นสรวง เหตุผลอะไรกัน”
“เพราะเธอมันต่ำต้อยยังไงล่ะ ส่วนคุณหญิงแม้นสรวงสูงส่งและคู่ควรกับผู้ชายอย่างฉัน”
คำพูดของลุคคาในวันนั้นยังติดหูไม่จางหาย และคำพูดประโยคนี้ไงที่ทำให้หล่อนเจ็บปวดทรมานยิ่งนัก คำพูดที่ไม่ผิดจากคมมีดที่ทั้งเชือดทั้งเฉือนหัวใจของหล่อนจนยับเยิน
ไม่มีทางที่ผู้ชายเยี่ยงมัจจุราชอย่างลุคคาจะรักหล่อน ทุกคนโกหกหล่อน ไม่มีทางเป็นไปได้ ต่อให้พระอาทิตย์ไปฉายแสงในตอนกลางคืนยังง่ายเสียกว่าเลย
“ฉันไม่มีทางเชื่อ... ไม่มีทางเชื่อว่าที่คุณยกเลิกการแต่งงานกับคุณหญิงแม้นสรวงเพราะรักฉัน”
หญิงสาวพึมพำด้วยความเจ็บปวด น้ำตาที่ระคนไปด้วยความน้อยใจเสียใจปวดใจไหลทะลักออกมาอาบแก้มซ้ำแล้วซ้ำเล่า และหล่อนก็ปล่อยให้มันไหลอยู่อย่างนั้นเรื่อยไป
การได้นอนหลับพักผ่อนอย่างเต็มอิ่มและไม่มีแอลกอฮอล์เข้ามาในร่างกายทำให้ลุคคาตื่นขึ้นมาในตอนค่ำของวันเดียวกันด้วยท่าทางกร
