“ไม่หรอกค่ะ ฤดีไม่ใช่คนดี ฤดีเป็นคนเลว เป็นสิบแปดมงกุฎที่น่ารังเกียจ ฤดีหลอกลวงได้แม้กระทั่งท่านชายผู้น่าสงสาร...” หญิงสาวสะอึกสะอื้นด้วยความทุกข์ทรมานใจ
“ผมรู้ว่าคุณฤดีมีเหตุผลที่ทำแบบนี้ลงไป...” ก้องภพหยุดพูดและหันไปจ้องมองประตูห้องพักฟื้นของลุงทองดี “เพราะลุงคนนั้นใช่ไหมครับ คุณฤดีถึงต้องทำแบบนี้...”
หญิงสาวพยักหน้ารับน้อยๆ “ใช่ค่ะ ลุงทองดีจำเป็นต้องมีเงินค่าหมอ”
ก้องภพระบายยิ้มกว้างออกมา มือหนาของเขาเอื้อมมาจับมือบางของหล่อนอย่างให้กำลังใจ
“คุณฤดีไม่ใช่สิบแปดมงกุฎหรอกนะครับ คุณฤดีคือเด็กสาวกตัญญูที่น่ายกย่องคนหนึ่ง...”
“ไม่หรอกค่ะ ฤดีไม่ใช่คนดี ฤดีทำเลวกับท่านชาย และหากวันหนึ่งวันใดที่ท่านชายรู้เรื่องนี้เข้า ท่านชายจะต้องโกรธ จะต้องเกลียดฤดีมากอย่างแน่นอน ซึ่งฤดีทนไม่ได้ ฤดีทนไม่ได้ที่จะเห็นสายตาเกลียดชังของท่าน...”
ก้องภพอึ้งไปนานเลยทีเดียว จากที่เคยตั้งใจจะบอกเรื่องนี้กับหญิงส
