ความห่วงใยและความจริงใจที่คู่สนทนามีให้นั้นทำให้ดวงฤดีซาบซึ้งยิ่งนัก ทำไมหล่อนจะไม่รู้ ทำไมหล่อนจะไม่รู้สึกว่าผู้ชายตรงหน้าคิดยังไงกับตัวเอง แต่หล่อน... ก็รักเราไม่ได้ รักผู้ชายแสนดีอย่างก้องภพไม่ได้ เพราะหัวใจของหล่อนถูกมัจจุราชอย่างลุคคาขโมยไปครอบครองเสียแล้ว
“ทำไมถึงทำแบบนี้คะคุณก้อง...” คนถามน้ำตาทะลักออกมาอีกรอบ
ก้องภพระบายยิ้มน้อยๆ แต่มันเป็นรอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความขมขื่น
“ผมทำอะไรหรือครับ”
“อย่ามาเฉไฉเลยค่ะ คุณพูดให้ฤดีเข้าใจลุคคาทำไม ทั้งๆ ที่คุณสามารถพูดให้ฤดีมองเห็นในสิ่งตรงกันข้ามได้อย่างง่ายดาย”
คนฟังยิ้มอย่างอ่อนโยน มือหนากุมมือบางเอาไว้แน่น “ก็เพราะผมห่วงใยคุณฤดีด้วยหัวใจจริงๆ น่ะสิครับ ผมคงไม่มีความสุขถ้าคุณฤดีร้องไห้ ดังนั้นผมจึงยอมทำทุกอย่างเพื่อให้คุณฤดียิ้มได้...”
“แม้ว่าคุณจะต้องร้องไห้หรือคะคุณก้อง...”
ก้องภพพยักหน้ารับน้อยๆ รอยยิ้มเศร้าหมองระบายท่วมใบหน้า ดวงฤ
