“ลุคคา... ได้โปรด...” ในที่สุดก็เป็นหล่อนที่วิงวอนต่อเขา
“บอกสิว่าเธอเป็นของฉัน”
เขาไม่สนใจจะทำตามคำขอของหล่อน แถมยังตั้งหน้าตั้งตาดื่มกินเต้างามๆ ของหล่อนหนักหน่วงขึ้นเสียอีก ดวงฤดีดิ้นพล่านด้วยความซาบซ่านรัญจวน
“บอกสิว่าเธอจะไม่มีวันจากฉันไปไหน... บอกฉันสิดวงฤดี บอกฉันมา”
“ค่ะ ฉันเป็นของคุณลุคคา เป็นของคุณคนเดียว เป็นของคุณ...”
แล้วสาวน้อยก็ร้องครวญครางออกมาด้วยความรัญจวนเมื่อพ่อเทพบุตรสุดหล่อมอบในสิ่งที่หล่อนต้องการให้อย่างดุดัน ทุกสัมผัสของเขาเต็มไปด้วยความป่าเถื่อน แต่กระนั้นมันก็ไม่ได้รุนแรง เหี้ยมโหดเหมือนครั้งที่ผ่านมา
“ลุคคา... ลุคคา...”
รอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความพึงพอใจของลุคคาระเบิดขึ้นเต็มดวงหน้า เมื่อสาวน้อยใต้ร่างดิ้นเร่าด้วยความวาบหวาม ใบหน้าของหล่อนแดงก่ำและเต็มไปด้วยความปรารถนา เขาต้องการจะเห็นหล่อนแบบนี้ไปชั่วชีวิต
ลุคคายิ้มให้กับความคิดของตัวเองก่อนจะปลดปล่อยให้ตั
