ลุคคามองร่างอรชรที่นอนหลับใหลอยู่บนเตียงด้วยความรู้สึกมากมาย ทั้งห่วงหา ทั้งอาทร ทั้งต่อต้านอยากจะวิ่งหนี ทุกความรู้สึกมันต่างอัดแน่นอยู่ภายในอก เขาพยายามที่จะผลักไสให้พวกมันออกไปจากสมอง พยายามที่จะเขี่ยอารมณ์อ่อนแอพวกนี้ให้พ้นไปจากหัวใจอย่างที่เคยทำมาในอดีต แต่เขาก็ทำไม่สำเร็จ เขาทำไม่ได้หากผู้หญิงตรงหน้าคือดวงฤดี แม่สาวสิบแปดมงกุฎที่เขาพยายามจะชิงชัง พยายามจะเกลียดชัง แต่สุดท้ายก็หลงรักเข้าเต็มเป้า
บ้าชะมัด เขาไม่เคยต้องมายืนลอบมองผู้หญิงคนหนึ่งหลับใหลแบบนี้เลยสักครั้ง มันน่าเบื่อมากที่แม่คู่นอนสาวจะฉีกยิ้มกว้างๆ และประจบประแจงเขาเพื่อให้เขาสานต่อความสัมพันธ์ที่น่าเบื่อเหล่านั้นอีก เขาผลักไสพวกหล่อนออกจากตัวได้อย่างง่ายดาย ครั้งเดียว คืนเดียว ทุกอย่างก็จบลง แต่กับดวงฤดีทุกอย่างผิดพลาดไปหมด เขาทำในสิ่งที่ตรงกันข้ามกับสิ่งที่สมองสั่ง เขาใช้เรือนร่างอวบอิ่มเต็มไม้เต็มมือนั้นซ้ำแล้วซ้ำเล่าด
