“คุณพ่อคุยโทรศัพท์กับใครหรือครับ”
เสียงที่เต็มไปด้วยความสงสัยของบุตรชายทำให้เกริกเกียรติมีพิรุธมากมาย แต่เขาก็รีบกลบเกลื่อนมันอย่างรวดเร็ว
“ก็โทร.สั่งงานปกตินั่นแหละ ว่าแต่แกเถอะวันนี้ไม่ออกไปไหนเหรอ”
ก้องภพทรุดตัวนั่งบนโซฟาตัวตรงข้ามกับบิดา ก่อนจะส่ายหน้าน้อยๆ “ผมว่าจะกลับไปลอนดอน ที่นั่นคือที่ที่ผมควรจะอยู่ และงานของผมก็อยู่ที่นั่น”
คำตอบของบุตรชายทำให้ผู้เป็นบิดาต้องถอนใจออกมา “เพราะอกหักใช่ไหมล่ะ ถึงต้องรีบบินกลับไปลอนดอนเพื่อเลียแผลใจ”
แทนที่ก้องภพจะปฏิเสธ กลับพยักหน้ารับน้อยๆ “ครับ ผมอกหัก อกหักดังเป๊าะเลยทีเดียว คุณพ่อว่าผมโชคร้ายไหมครับ”
แม้จะเศร้าแต่ชายหนุ่มก็ยังอุตส่าห์ระบายยิ้มบางๆ ออกมา ผู้เป็นพ่อเห็นแล้วก็อดสงสารไม่ได้
“แกจะไม่ได้โชคร้ายหรอกตาก้อง ก็แค่ยังไม่ถึงเวลาของแกเท่านั้นเอง”
คิ้วเข้มของก้องภพเลิกขึ้นสูงด้วยความประหลาดใจ “คุณพ่อพูดแปลกๆ นะครับ ฟังแล้วเหมือนกับว
