หัวใจของลุคคาเลือดทะลัก สายตาของดวงฤดีทำให้เขาเจ็บจนแทบจะกระอักออกมาเป็นเลือด เขาทนมองใบหน้างามนองน้ำตาไม่ได้อีกแล้ว
ชายหนุ่มหันหน้าหนี และสะบัดมือจนหลุดจากนั้นก็พรวดพราดออกไปจากห้องนอนโดยไม่แม้แต่จะหันมามองร่างอรชรที่ตอนนี้ทรุดฮวบลงกองกับพื้นด้วยความขมขื่นเลยแม้แต่นิดเดียว
“ลุคคา... ลุคคา...”
มือบางยกขึ้นปิดหน้าร่ำได้ปานจะขาดใจ เนื้อตัวสั่นเทาปานลูกนกเปียกฝน ศีรษะทุยสวยส่ายสะบัดไปมาราวกับต้องการปฏิเสธในสิ่งที่กำลังเผชิญหน้า
ไม่จริง ไม่มีทางเป็นไปได้ หล่อนฝันไป ฝันไปตั้งแต่เรื่องที่หม่อมราชวงศ์อติเทพรู้ความจริงทุกอย่างแล้ว เรื่องลุงทองดีที่หายไป และเรื่องที่ลุคคาขับไล่หล่อนออกจากชีวิต ทุกอย่างมันคือความฝัน ฝันร้ายที่หล่อนจะต้องตื่นขึ้นจากมันให้ได้
หญิงสาวสะอื้นไห้ด้วยความขมขื่น เมื่อรู้อยู่เต็มอกว่าทุกอย่างที่เกิดขึ้นนั้นมันคือเรื่องจริง ไม่มีเรื่องใดเป็นแค่เพียงความฝันเลยสักเรื่อง
