“ไม่จริง... ไม่จริง... ลุคคาคุณ... คุณโกหก...”
กรามแกร่งของลุคคาขบเข้าหากันแน่นจนขึ้นสัน ดวงตาคมกริบอัดแน่นไปด้วยความเจ็บปวด
“ไสหัวไปซะดวงฤดี อย่ามาตอแยกับผู้ชายที่เขาไม่เห็นค่าของเธออีกเลย ไปหาผู้ชายที่รักเธอจริงๆ โน่น และไอ้ก้องภพมันก็คือคนคนนั้น...”
ลุคคาก้าวเท้าจะเดินจากไป แต่ดวงฤดีคลานมารั้งต้นขากำยำเอาไว้เสียก่อน หล่อนยังไม่เชื่อ ยังไม่เชื่อว่าลุคคาจะไม่ได้รักหล่อน ในเมื่อทุกอย่างที่เขาทำลงไปมันก็เพื่อหล่อนทั้งนั้น หล่อนไม่มีทางเข้าใจผิดไปได้ ลุคคาปากแข็ง ดังนั้นคงต้องหาวิธีเพื่อให้ผู้ชายคนนี้ยอมใจอ่อนพูดความจริงออกมา
“อย่าผลักไสฤดีให้กับคนอื่นเลยค่ะลุคคา ฤดีรักคุณ... ฤดีรักคุณคนเดียว”
“ปล่อยฉัน...” น้ำเสียงของลุคคาเย็นชาและห่างเหินนัก แต่ดวงฤดีก็ยังไม่ยอมแพ้ หล่อนเงยหน้าขึ้นมองเขาทั้งน้ำตา เขาเองก็มองหล่อนอยู่เช่นกัน
“ฤดีรักคุณนะลุคคา รักคุณ...”
หัวใจของลุคคาไม่สามารถเข้มแข็
