ก้องภพมองสภาพที่เปียกปอนของดวงฤดีด้วยความตกใจระคนห่วงใย เขารีบวิ่งเข้าไปประคองร่างอรชรที่ยืนอยู่ที่รั้วหน้าบ้านด้วยความเป็นห่วง และก็คว้าร่างของหล่อนเอาไว้ได้ทันก่อนที่หล่อนจะทรุดฮวบลงไปกองกับพื้น
“คุณฤดี... ทำไมถึงเปียกปอนแบบนี้ครับ”
ดวงฤดีเงยหน้ามองก้องภพ มองเขาด้วยความเจ็บปวด
“ทุกอย่างมันจบแล้วค่ะ ลุคคาไม่ได้รักฤดี เขาไม่ได้รักฤดี...”
“ไม่จริงหรอกครับ ผมเป็นผู้ชายด้วยกันมองกันออก”
หญิงสาวส่ายหน้าน้ำตาทะลัก และก็ปล่อยให้ก้องภพช้อนร่างของตัวเองขึ้นมาไว้ในอ้อมแขนโดยไม่คิดจะขัดขืน ก็จะขัดขืนได้ยังไงกันล่ะในเมื่อสองขาของหล่อนไร้เรี่ยวแรงที่จะทรงตัวยืนเสียแล้ว
“แต่คุณก้องมองผิด... เขาบอกแล้วว่าไม่ได้รักฤดี เกลียดฤดี และที่ทำลงไปทั้งหมดก็ไม่ได้ถูกบังคับแต่เป็นเพราะเขาเต็มใจทำเองทุกอย่าง เขาต้องการผู้หญิงที่คู่ควรกับเขา ไม่ใช่สิบแปดมงกุฎต่ำต้อยอย่างฤดี ไม่ใช่ฤดี...”
ดวงฤดีสะอึกสะอื้น ค
