“อะ…เอ่อ…เอกสารหรือคะเอ่ออ้อ...เอกสารประชุมนะ...น่าจะวางอยู่ที่โต๊ะค่ะท่านประธาน เดี๋ยวดิฉันรีบวิ่งไปหยิบมาให้ค่ะท่านประธาน”
ลูกแก้วเอ่ยอย่างจับต้นชนปลายไม่ถูก ทั้งกลัวทั้งพยายามนึกว่าเอกสารอยู่ที่ไหน จนเธอไม่รู้ว่าต้องทำยังไงต่อดี
“ปัง!”
เสียงเคาะโต๊ะดัง ลูกแก้วสะดุ้งจนแทบทำแฟ้มในมือหล่น เธอรีบก้มหน้าค้นหากระดาษในมือทั้งที่มือก็สั่นระริก เพราะคิดว่าอาจเผลอหยิดติดมือมาด้วย แต่หาเท่าไรก็หาไม่เจอ
ดวงตาคมกริบตวัดมองเลขาคนใหม่ด้วยความหงุดหงิดสุดขีด ฟันกรามกัดแน่นเพื่อข่มอารมย์จนสันกรามขึ้นนูน
“เอกสารประชุมวันนี้ ผมถามแค่นี้ต้องให้พูดซ้ำกี่รอบกัน! ผมบอกคุณไว้ตั้งแต่ก่อนออกมา แต่ทำไมคุณถึงไม่ใส่ใจคุณลูกแก้ว”
ลูกแก้วตัวสั่นหน้าเผือด เหงื่อซึมตามขมับทันที
“ขะ…ขอโทษค่ะท่านประธาน ดิฉันนึกว่าเอกสารนั้นอยู่ในแฟ้มของคุณแพน เลยยังไม่ได้จัดใส่แฟ้มของท่านประธานค่ะ”
“หมายความว่ายังไงว่ายังไม่ได้จั
