ภาพวาดเดินลงมาด้านล่างเมื่อตื่นมายามสาย เพราะช่วงนี้งานหนักมากๆถึงได้หลับเป็นตายขนาดนี้ กลิ่นหอมๆจากห้องครัวเรียกร้องให้เดินเข้าไปด้วยความหิว จนเมื่อมองเห็นร่างบอบบางของคนเป็นแม่เธอถึงได้เดินเข้าไปกอดจากด้านหลังทันทีจนคนที่ง่วนกับการทำขนมสะดุ้งตกใจ
“ตกใจหมดเลย คนสวยของแม่หายดีแล้วเหรอคะลูก”
ภัทรวดีที่สะดุ้งหันกลับมาพลางถอนหายใจแรงด้วยความโล่งอก ท่ามกลางเสียงหัวเราะชอบใจของภาพวาด ก่อนจะถามอย่างห่วงใยเพราะภาพวาดเพิ่งหายไข้ไปไม่นาน
“สบายดีมากเลยค่ะคุณแม่ วันนี้ไม่ได้ไปไหนเหรอคะ”
ภาพวาดตอบด้วยรอยยิ้มสดใส ก่อนจะถามอย่างแปลกใจ เมื่อเห็นว่าคนเป็นแม่ไม่ได้ออกไปไหนเหมือนเคย เพราะปกติถ้าเป็นวันหยุดมักจะออกไปเที่ยวหรือไม่ก็ไปตามนัดเพื่อนอยู่ตลอด
“ที่จริงคุณน้าก็มาชวนไปสปานะคะ แต่แม่อยากทำขนมค่ะเลยไม่ได้ไป”
ภัทรวดีตอบลูกมือก็ทำสิ่งที่ยังค้างอยู่ไม่หยุด ภาพวาดละออกมายืนดูอย่างสนใจ เพรา
