“คุณครับ ขอคุยด้วยหน่อยได้มั้ย”
เสียงที่ดังด้านหลังเรียกสายตาที่กำลังจดจ่อกับซีรี่ส์ตรงหน้าให้หันไปมอง แดเนียลก้าวช้าๆเข้าไปหาภรรยาบนเตียง ก่อนจะนั่งลงข้างๆแล้วก้มหน้าลงอย่างที่ภัทรวดีดูออกทันทีว่าสามีกำลังจริงจังและมีเรื่องให้คิดหนักแน่ๆ
“ได้ค่ะ ทำไมถึงดูจริงจังขนาดนั้นคะ”
มือนิ่มของภรรยา ที่ไม่ว่าจะผ่านมากี่ปีแดเนียลก็ยังคงชอบและอบอุ่นใจเสมอยามที่เธอกุมมือเค้าเอาไว้ เป็นสัมผัสที่ทำให้รู้สึกสบายใจได้โดยไม่ต้องพูดออกมา เหมือนกับว่าถ้าเป็นตรงนี้จะไม่เป็นไร ถ้าเป็นตรงนี้ทุกอย่างมันจะไม่ได้หนักหนาอย่างที่เคย
“ก็ มันค่อนข้างลำบากใจที่จะพูดน่ะครับ”
ลมหายใจหนักๆถูกพ่นออกมาไม่รู้รอบที่เท่าไหร่ของวัน ตั้งแต่ตัดสินใจว่าจะมาคุยกับภรรยาวันนี้ ทั้งวันก็กังวลจนแทบไม่เป็นอันทำงานอีกเลย กับเรื่องธุรกิจแดเนียลเจนสนามจนไม่ว่าสถานการณ์ไหนก็ยากจะทำให้กดดันได้ แต่กับเรื่องครอบครัวนั้นไม่เหมือนกัน
