| เหมือนแพร |
เอาล่ะ…เรื่องงานที่หนักอกถูกยกออกไปแล้ว ทีนี้ก็เหลือแต่เรื่องหมอนวดหนุ่มนิ้วทองที่หายตัวไปอย่างลึกลับ ไม่มีใครตามหาเขาเจอ
หายังไงก็หาไม่เจอ ฉันลองเอาเบอร์โทรเขาไปค้นในกูเกิลก็ไม่เจอข้อมูลใดๆ เลยลองส่งไปให้น้าเขยที่เป็นตำรวจช่วยดูให้ แต่ก็น่าจะอีกเป็นวันกว่าเขาจะว่างค้นให้ฉัน
แต่เอาเถอะ หยุดคิดเรื่องของธารไปก่อน เพราะวันนี้ฉันมีนัดสำคัญที่ต้องห้ามพลาด พี่แก้วโทรมาบอกฉันแต่เช้าว่าเธอนัดกับเมเนเจอร์ของโรงแรมกิตติธาดาได้แล้ว พี่แก้วตายังบอกอีกว่าให้ฉันแต่งตัวให้สุภาพกว่าทุกวัน เพราะคุณ ‘กิตติ’ เจ้าของโรงแรมเขาจะเข้ามาบรีฟงานด้วยตัวเอง
โดนสั่งแบบนั้น ฉันจึงจัดชุดเสื้อเชิ้ตขาวแบบพอดีตัวใส่คู่กับกางเกงผ้าเนื้อดีเข้ารูปสีดำ รวบผมเป็นทรงหางม้าเกล้าสูง สะพายกระเป๋าหนังสีน้ำตาลเข้าคู่กับรองเท้าสีเดียวกัน
เอาเถอะ อาจจะดูห้าวๆ กระโดกกระเดกสักหน่อย แต่นี่ก็เรียบร้อยที่สุดเท่าที่จะทำได
