ตอนที่ 4 - ปลดปล่อยอารมณ์ (2/2)

848 คำ

ความเหนื่อยล้าจากกิจกรรมสำเร็จความใคร่ด้วยตัวเอง ทำให้เหมือนแพรตื่นสาย…สายจนแก้วตาต้องโทรตาม “คะพี่” เหมือนแพรรับสายด้วยเสียงงัวเงีย [ไอ้แพร…กว่าจะรับ!! ทำไมแกยังไม่มาทำงาน คนที่นี่ตามหาตัวแกให้ควั่ก] หญิงสาวขี้เซายกมือถือขึ้นมากดดูเวลาและสายที่ไม่ได้รับ ก่อนดวงตาเบิกโพลงด้วยความตกใจ ให้ตายเหอะ…นี่มันสิบโมงกว่าแล้ว และรายการมิสคอลเกือบห้าสิบสายที่โทรกระหน่ำมาตั้งแต่เก้าโมง “แพรงงว่าทำไมมือถือมันไม่ปลุก หรือแพรหลับจนไม่ได้ยินเสียงวะพี่ เมื่อคืนคัดจมูก เลยกินยาแก้แพ้ไป นอนยาวเลยทีนี้” ดีที่หัวไว หาเรื่องแก้ตัวไปได้น้ำขุ่นๆ ครั้นจะบอกว่าตื่นสายเพราะกิจกรรมในห้องน้ำนั่นก็คงจะไม่ได้ [อ้าว งั้นถ้าป่วยก็ไม่ต้องมา แค่จะบอกว่าโปรเจกต์คอนโดริมแม่น้ำ ลูกค้าไม่เซ็นแอพพรูฟ (Approved) แบบ เขาขอแก้แบบน่ะ ไม่รู้ไปได้ไอเดียอะไรใหม่ ขนตัวอย่าง ขนเรฟเฟอร์เร้นซ์ (Reference) งานเมืองนอกมาเยอะแยะเลย พี่เลย

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม